نمونه صفحات

خلاصه‎ای از داستان:

سانتیاگو، پسر چوپانی‎ست که اهل اندلس است. او برای بار چندم خواب عجیبی می‎بیند که در آن گنجی را در نزدیکی اهرام مصر می‎یابد. برای تعبیر خوابش نزد زنی فالگیر می‎رود. سپس با مرد اسرارآمیزی به‎نام «پادشاه سالیم» مواجه می‎شود. پادشاه سالیم سانتیاگو را تشویق می‎کند که به دنبال سرنوشتش برود. سانتیاگو برای یافتن گنج، گوسفندانش را می‎فروشد. در ابتدا فریب می‎خورد و همۀ دارایی‎اش را از دست می‎دهد، اما با کار در مغازۀ بلورفروشی دوباره پول به‎دست می‎آورد و به سفرش ادامه می‎دهد.

در مسیر با کیمیاگری آشنا می‎شود که به او یاد می‎دهد چه‎گونه با‎ گوش‎دادن به دلش نشانه‎های جهان را درک کند. سانتیاگو درمی‎یابد که گنج واقعی نه فقط در طلا و نقره بلکه در رشد درونی، تجربه‎ها و شناخت خود نهفته است.

شخصیت‎ها:

سانتیاگو: شخصیت اصلی داستان، پسری کنجکاو، جسور، رویاپرداز، متفکر و در مسیر رشد فردی است. سانتیاگو نمایندۀ انسان جویای معناست. او در ابتدا یک چوپان ساده‎ست که رویایش را جدی می‎گیرد و برای تحقق سرنوشتش از راحتی و امنیت زندگی‎اش دست می‎کشد. سفر او استعاره‎ای از سفر درونی هرانسانی برای رسیدن به شناخت خود و حقیقت زندگی است. او از یک جویندۀ گنج بیرونی به یک جویندۀ درونی تبدیل می‎شود.

پادشاه سالیم: راهنما و مشوق سانتیاگو، خردمند، رازآلود و مهربان است. او نماد راهنمای درونی یا همان ندای الهام می‎باشد. پادشاه سالیم اولین کسی‎ست که سانتیاگو را به سوی تحقق سرنوشتش سوق می‎دهد.

بلورفروش: اولین کارفرمای سانتیاگو در طنجه است. فردی محافظه‎کار، ترسو و واقع‎گراست. او کسی‎ست که رویایی در سر می‎پروراند اما از ترس شکست هیچ‎گاه به دنبال آن نمی‎رود. تضاد او و سانتیاگو نشان‎دهندۀ تفاوت میان کسی‏ست که «به دنبال سرنوشتش می‎رود» و کسی که «فقط خیال‎پردازی می‎کند». سانتیاگو با کار در مغازۀ بلورفروشی صبر، پشتکار و مدیریت را می‎آموزد.

کیمیاگر: راهنمای نهایی سانتیاگو در بیابان، دانا، عارف‎مسلک و قاطع است. کیمیاگر نماد «استاد کامل» است، کسی که به وحدت درون و بیرون رسیده‎است. او به سانتیاگو می‎آموزد که چه‎گونه صدای دلش را بشنود و نشانه‎های کیهانی را بخواند. درسی که او می‎دهد بیشتر در عمل است تا در سخن. او نمایندۀ خرد نهایی است که پس از طی مراحل رشد، قهرمان به او می‎رسد.

فاطمه: دختر محبوب سانتیاگو است که فردی صبور، فداکار و عاشق واقعی می‎باشد. فاطمه نماد عشقی است که رهایی می‎بخشد نه این‎که مانع شود. برخلاف عشق‎های محدودکننده او به سانتیاگو می‎گوید که باید به دنبال رویایش برود و اگر مقدر باشد دوباره به هم می‎رسند. حضور او نشان‎دهندۀ بلوغ عاطفی و درک معنای واقعی عشق است.

ویژگی‎های برجستۀ رمان:

1 – ساده‎نویسی با بار معنایی عمیق: رمان با زبانی بسیار ساده و روان نوشته شده اما مفاهیم عمیقی مانند خودشناسی، رفتن به دنبال رویای شخصی و هماهنگی با جهان را منتقل می‎کند. این سادگی باعث شده افراد در سنین مختلف با آن ارتباط بگیرند.

2 – تمثیلی و نمادین بودن: داستان سرشار از نمادها و تمثیل‎‎هاست. سفر سانتیاگو، کیمیاگر، فاطمه، صحرا و گنج همه نمادهای معنوی هستند که هرکدام نشان‎دهندۀ مفهومی از زندگی درونی انسان هستند.

3 – پیام‎های انگیزشی و الهام‎بخش: یکی از دلایل موفقیت کتاب، جملات قصار و الهام‎بخشی‎ست که در طول داستان می‎شنویم. این جملات ذهن خواننده را به حرکت وامی‎دارد و به او امید و شهامت می‎دهد.

4 – مفهوم سرنوشت یکی از مفاهیم کلیدی این رمان است که به معنای هدف منحصربه‎فرد هر انسان در زندگی‎ست. این مفهوم محور اصلی داستان است و بسیاری از خوانندگان را به تأمل در مسیر زندگی‎شان وامی‎دارد.

5 – درون‎مایۀ عرفانی و معنوی: کیمیاگر آمیزه‎ای از عرفان شرقی، مسیحی، اسلامی و فلسفۀ هستی‎گراست. بدون تبلیغ دین خاصی، داستان نوعی پیام عرفانی جهانی دارد که مخاطب را از هرملیت و باوری جذب می‎کند.

6 – جهانی بودن داستان: با وجود این‎که داستان در اسپانیا، شمال آفریقا و مصر می‎گذرد، مفاهیمش کاملاً جهانی‎ست. به همین دلیل این کتاب به بیش از 80 زبان ترجمه شده و میلیون‎ها نسخه در سراسر جهان فروخته شده‎است.

7 – رویکرد مثبت و امیدبخش به زندگی: کیمیاگر نگاهی مثبت و سازنده به سرنوشت، تلاش و ایمان دارد. در دنیایی که پر از ترس و شک است. این رمان به انسان می‎آموزد که به نشانه‎ها اعتماد کند و از مسیر نترسد.

مخاطبان پیشنهادی:

جوانان و نوجوانان به‎ویژه در سنین تصمیم‎گیری‎های مهم زندگی می‎توانند مخاطب این کتاب باشند. چون بسیاری از آن‎ها در مرحله‎ای هستند که باید دربارۀ مسیر زندگی‎شان تصمیم بگیرند و این کتاب می‎تواند الهام‎بخش آن‎ها باشد. افرادی که در زندگی به‎دنبال معنا هستند نیز می‎توانند از این کتاب بهره ببرند. کسانی که از روزمرگی، بی‎معنایی یا بی‎هدفی خسته شده‎اند با این داستان عمیقاً ارتباط می‎گیرند. هم‎چنین علاقمندان به عرفان، فلسفه و خودشناسی، کسانی که احساس می‎کنند در زندگی عقب مانده‎اند یا راهشان را گم کرده‎اند، علاقمندان به داستان‎های سفر و ماجراجویی و مربیان، معلمان و مشاوران توسعۀ فردی از مخاطبان این رمان می‎باشند.

دربارۀ نویسنده و سبک او:

پائولو کوئلیو در 27 اوت در محلۀ بوتافورگو در شهر ریودوژانیرو به‎دنیا آمد. او نویسندۀ معاصر برزیلی است که در آثارش در بسیاری از کشورها منتشر شده و دفعات بسیاری به چاپ مجدد رسیده‎است. پدرش فردی تحصیل‎کرده و دارای مدرک مهندسی بود. والدین پائولو مشتاق بودند که او نیز در یک رشتۀ مهندسی تحصیل کند. پائولو برای اولین بار در 16 یا 17 سالگی خطاب به والدینش گفت که هیچ علاقه‎ای به مهندسی نداشته و می‎خواهد نویسنده شود. آن‎ها ابتدا حرفش را جدی نگرفتند، اما با گذشت مدت کوتاهی متوجه شدند او واقعاً تصمیم جدی در این زمینه دارد. پس از فراز و نشیب‎های زیاد وارد مسیر نویسندگی شد. با نوشتن کتاب کیمیاگر و چاپ آن مسیر تازه‎ای را به روی او گشود.

سبک نوشتار پائولو کوئلیو ترکیبی‎ست از سادگی بیان، عرفان‎گرایی و روایت داستانی که اغلب با پیام‎های فلسفی و معنوی آمیخته شده‎است. از ویژگی‎های اصلی سبک او می‎توان به زبان ساده و قابل فهم، داستان‎گویی نمادین و تمثیلی، درون‎مایه‎های معنوی و عرفانی، لحن تأملی و الهام‎بخش، تلفیق فرهنگ‎ها و مذاهب مختلف و شخصیت‎پردازی ساده ولی نمادین اشاره کرد.

جوایز و افتخارات:

• رکورد گینس برای بیشترین تعداد ترجمۀ یک کتاب توسط یک نویسندۀ زنده (بیش از 80 زبان).
• پرفروش‎ترین کتاب پرتغالی زبان تاریخ.
• ثبت در فهرست پرفروش‎ترین‎های نیویورک تایمز به مدت چند سال.
• جایزۀ Crystal award از مجمع جهانی اقتصاد (1999) به دلیل تاثیر فرهنگی کتاب.
• تقدیرنامه از یونسکو به‎خاطر گسترش گفت‎وگوی بین فرهنگی.
• جایزۀ Chevalier de L’ordre National de la Le’gion d’Honneur (فرانسه، 1999).
• عضویت در آکادمی ادبیات برزیل (از 2002).