در میان مجموعه تئوریهایی که پیرامون جهان حمله به تایتان مطرح شده، تئوری «درخت زمان» یکی از برجستهترین و پرمناقشهترین آنها به شمار میآید. این تئوری بر این فرض استوار است که درختی که یمیر نخستین بار در آن سقوط کرد و منبع قدرت تایتانها شد، صرفاً یک عنصر زیستی یا طبیعی نبوده، بلکه دروازهای به بعدی فراسوی زمان و مکان است. بعدی که در آن زمان بهصورت خطی جریان ندارد و گذشته، حال و آینده همگی بهطور همزمان وجود دارند.
شواهد و مستندات روایی
این دیدگاه با مجموعهای از شواهد موجود در روایت پشتیبانی میشود:
ویژگی تایتان مهاجم (Attack Titan): برخلاف دیگر تایتانها، این قدرت قادر است نه تنها خاطرات صاحبان پیشین، بلکه خاطرات وارثان آینده را نیز در اختیار دارنده خود قرار دهد. این خصوصیت منحصر به فرد تنها در صورتی قابل توضیح است که زمان در جهان Paths غیرخطی باشد و جریان آن از چارچوب معمول خارج شود.
گفتههای ارن کروگر: یکی از صحنههای بهیادماندنی زمانی است که ایرن کروگر سالها پیش از تولد میکاسا و آرمین، نام آنها را بر زبان میآورد. این رخداد که در ظاهر غیرممکن مینماید، در قالب این تئوری توجیهپذیر میشود؛ بدین معنا که اطلاعات از آینده به گذشته منتقل شده و فاصله زمانی معنای خود را از دست داده است.
Paths بهعنوان شبکه غیرمادی: مسیرها یا Paths، در داستان بهعنوان بستر اتصال تمام الدیاییها معرفی میشوند. این فضا نهتنها فارغ از محدودیت مکانی است، بلکه قوانین خطی زمان نیز در آن نقض میشوند. در نتیجه، همه خاطرات و سرنوشتها در یک نقطه مشترک همزیستی دارند.
تحلیل فلسفی و مفهومی
این تئوری صرفاً به توجیه قدرتهای خارقالعاده تایتانها محدود نمیشود، بلکه بُعدی فلسفی نیز دارد.
چرخه تکرارشونده نفرت و خشونت در جهان حمله به تایتان، خود انعکاسی از همین غیرخطی بودن زمان است؛ تاریخ بارها تکرار میشود و نسلهای مختلف، ناخواسته در مسیری مشابه گرفتار میشوند.
شخصیت ارن تجسم همین پارادوکس است: از یک سو، او خود را آزادترین فرد میداند و از سوی دیگر، اعمال و تصمیماتش بارها تحت تأثیر تقدیری قرار میگیرد که پیشاپیش رقم خورده است. این تنش میان «آزادی» و «سرنوشت» هسته اصلی این تئوری را تشکیل میدهد.
جمعبندی
بر این اساس، تئوری «درخت زمان» نهتنها توضیحی برای برخی تناقضهای داستان ارائه میکند، بلکه رویکردی فلسفی به ماهیت سرنوشت و اختیار انسانی عرضه میدارد. حمله به تایتان در پرتو چنین تحلیلی، از یک روایت صرفاً ماجرایی و اکشن فراتر میرود و به اثری نمادین درباره تکرار تاریخ، اسارت انسان در چرخههای ازلی و تلاش مداوم او برای گسستن از زنجیرهای تقدیر تبدیل میشود.
