پایان انیمه حمله به تایتان در سال ۲۰۲۳ نه تنها یک رویداد بزرگ برای دنیای انیمه بود، بلکه فرصتی بود تا خالق اثر، هاجیمه ایسایاما، پایانی که در مانگا (سال ۲۰۲۱) باعث بحثهای جنجالی شده بود را بازبینی و اصلاح کند.
با توجه به همکاری نزدیک ایسایاما با تیم تولید استودیو ماپا (MAPPA)، بسیاری از طرفداران معتقدند که پایان انیمه، نسخه نهایی و کاملِ دیدگاه نویسنده است. اگرچه انیمه همواره وفادار به مانگا بوده، اما قسمت پایانی شامل دیالوگهای جدید، صحنههای اضافه شده و تغییرات لحنی است که داستان را شفافتر میکند.
در ادامه به ۱۰ تغییر بزرگ پایان انیمه و مانگای اتک آن تایتان میپردازیم که تجربه تماشای فینال را تغییر دادند.
۱۰. نمایش دقیقتر ویرانیهای رامبلینگ (Rumbling)
در مانگا: ویرانیهای ناشی از تایتانها بیشتر به صورت ضمنی بیان میشد و تصاویر محدودی از آن وجود داشت.
در انیمه: صحنههایی اضافه شد که عمق فاجعه را به تصویر میکشید.
انیمه تصمیم گرفت وحشت واقعی رامبلینگ را بدون پردهپوشی نشان دهد. سکانسهای اختصاصی از لگدمال شدن شهرها، بناهای تاریخی و مردم توسط تایتانها اضافه شد. این صحنهها، قبل از رویارویی آرمین و زیک در "پث" (Paths)، به مخاطب یادآوری میکند که جنایت ارن یگر تا چه حد هولناک و غیرقابل بخشش است.
۹. واکنش آرمین به جنایات ارن
در مانگا: واکنش آرمین ملایمتر بود و حتی جملهای گفت که به نظر میرسید از ارن تشکر میکند (که بسیار جنجالبرانگیز شد).
در انیمه: آرمین خشمگین و شوکه میشود و خط قرمز اخلاقی مشخصی میکشد.
یکی از بهترین تغییرات انیمه، اصلاح دیالوگ آرمین است. وقتی ارن فاش میکند که ۸۰ درصد بشریت نابود خواهد شد، آرمین در انیمه شوکه میشود و با عصبانیت واکنش نشان میدهد. این تغییر با شخصیت عدالتخواه آرمین سازگارتر است و نشان میدهد که او با وجود درک احساسات ارن، جنایت او را تایید نمیکند.
۸. شخصیت ارن: اعتراف به ناتوانی
در مانگا: شخصیت ارن در فصل آخر کمی گنگ بود و انگیزه او کاملاً شفاف نبود.
در انیمه: ارن به عنوان شخصیتی ناقصتر و "انسانیتر" به تصویر کشیده میشود.
انیمه تلاش کرد تا نشان دهد ارن با وجود قدرت خداگونهاش، همچنان یک پسر نابالغ است. صحنهای که او اعتراف میکند صرفاً "یک احمق معمولی است که قدرت زیادی به دست آورده" (A garden variety idiot)، نشاندهنده تضاد بین قدرت او و بلوغ فکری اوست. گریههای او در انیمه، او را رقتانگیزتر اما باورپذیرتر میکند.
۷. ابهام در امنیت گروه در پارادایس
در مانگا: اشاره میشود که هیستوریا (Historia) از گروه محافظت میکند و امنیت آنها تضمین شده است.
در انیمه: سرنوشت آنها مبهمتر است و خطر بازگشت به جزیره بیشتر احساس میشود.
در مانگا، گروه آرمین و آنی با خیال راحتتری به پارادایس برمیگردند چون زیر سایه حمایت ملکه هستند. اما انیمه این دیالوگ را حذف میکند تا نشان دهد تصمیم آنها برای بازگشت و مذاکره صلح، چقدر خطرناک و قهرمانانه است.
۶. تغییر در ترتیب سکانسها (Pacing)
در مانگا: ترتیب وقایع بر اساس ساختار کمیک بوک تنظیم شده بود.
در انیمه: جابجایی سکانسها برای ایجاد ریتم بهتر.
تیم تولید انیمه برخی صحنهها را جابجا کردند تا جریان داستان در فرمت ویدئویی بهتر عمل کند. برای مثال، واکنش سربازان مارلیایی به دیدن "گروه پیشاهنگی" روی بدن تایتان بنیانگذار، کمی دیرتر اتفاق میافتد تا تنش صحنه حفظ شود.
۵. گسترش صحنههای اکشن و نبرد نهایی
در مانگا: مبارزات کوتاهتر و خلاصهتر بودند.
در انیمه: نبردها با جزئیات خیرهکننده گسترش یافتند.
همانطور که انتظار میرفت، استودیو ماپا صحنههای اکشن را طولانیتر کرد. مبارزات لیوای آکرمن و نبرد تنبهتن نهایی بین تایتانِ آرمین و ارن، بسیار حماسیتر و طولانیتر از مانگا به تصویر کشیده شد که بار احساسی پایان را دوچندان کرد.
۴. سرنوشت لیوای، گابی و فالکو
در مانگا: لیوای روی ویلچر در یک شهر مدرن دیده میشود (بدون زمینه خاص).
در انیمه: آنها در حال کمک به بازسازی جامعه و توزیع غذا نشان داده میشوند.
انیمه معنای بیشتری به زندگی بازماندگان داد. به جای اینکه آنها را صرفاً در حال گذران وقت ببینیم، لیوای را میبینیم که به کودکان آبنبات میدهد و گابی و فالکو مشغول کشاورزی و کاشت درخت هستند. این نشان میدهد که ترمیم زخمهای جنگ نیازمند زمان و تلاش است.
۳. گفتگوی پایانی ارن و آرمین (مهمترین تغییر)
در مانگا: کوتاه بود و تمرکز کمتری روی مسئولیتپذیری داشت.
در انیمه: طولانیتر، عمیقتر و در فضایی نمادین (رودخانه خون).
مهمترین تغییر انیمه در مکالمه خداحافظی رخ داد. فضای بصری به یک "رودخانه خون" تغییر کرد که نماد کشتار ارن بود. در انیمه، آرمین به جای تشکر، مسئولیت را تقسیم میکند و میگوید: "ما این کار را کردیم". این دیالوگ بار گناه را روی دوش هر دو میگذارد و پایانبندی را از نظر اخلاقی پیچیدهتر و زیباتر میکند.
۲. تغییر دیدگاه هیستوریا
در مانگا: سخنرانی پایانی او لحنی تاریک و نیهیلیستی (پوچگرایانه) داشت.
در انیمه: سخنان او امیدوارانهتر است.
در مانگا، هیستوریا میگوید جنگ تا نابودی یکی از طرفین ادامه دارد و شاید حق با ارن بود. اما در انیمه، او با لحنی متفاوت میگوید: "این زندگیای نبود که ارن برای ما آرزو داشت." این تغییر کوچک، پیام نهایی سریال را از جنگ ابدی به تلاش برای صلح تغییر میدهد.
۱. آینده پارادایس و تایید چرخه تایتانها
در مانگا: نابودی پارادایس در آیندهای نزدیک نشان داده شد و پسرکی کنار درخت دیده شد.
در انیمه: نمایش آیندهای سایبرپانکی و بسیار دور، و تایید ورود پسر به درخت.
انیمه نشان داد که صلح ایجاد شده توسط دوستان ارن هزاران سال (یا قرنها) دوام آورد و پارادایس به یک شهر فوقمدرن تبدیل شد. اما در نهایت جنگ دوباره بازگشت. سکانس پایانی انیمه پسر و سگش را نشان میدهد که وارد درخت میشوند، که تاییدی قطعی بر این است که چرخه تایتانها دوباره تکرار خواهد شد و تاریخ مدام تکرار میشود.
به نظر شما پایان انیمه توانست اشتباهات ایسایاما در مانگا را جبران کند؟ یا هنوز هم پایان تلخی بود؟ در کامنتها بنویسید که اگر جای نویسنده بودید، سرنوشت ارن را چطور مینوشتید.