
پس از گذشت چهار ماه و انتشار نزدیک به ۲۰ چپتر، جوجوتسو کایسن موجورو سرانجام آماده است تا یوجی ایتادوری را بار دیگر به کانون توجه بازگرداند. مانگای دنبالهی «گگه آکوتامی» از همان چپتر آغازین موجورو، نوید ورود قهرمان اصلی جوجوتسو کایسن را داده بود و اکنون که نبرد زمین با «سیمورینها» واقعاً شعلهور شده، به نظر میرسد لحظهی موعود فرا رسیده است.
چپتر ۱۹ جوجوتسو کایسن موجورو — با عنوان «گامهای پرشتاب» — نبرد نفسگیر میان «ماهوراگا» و «دابورا» را پی میگیرد؛ نبردی که در آن دابورا پتانسیل عظیمی از خود به نمایش میگذارد و جایگاهش را بهعنوان یکی از نیرومندترین شخصیتهای دنیای جوجوتسو کایسن تثبیت میکند. با این حال، علیرغم این نمایشِ اکشن و تماشایی، نقطهعطف حقیقی این فصل همچنان بازگشتِ داستانیِ کسی نیست جز میزبان پیشین «ریومن سوکونا»، یعنی یوجی ایتادوری.
چپتر ۱۹ جوجوتسو کایسن موجورو؛ یوجی ایتادوری آرامش را به میدان نبرد بازمیگرداند

از آغاز انتشار جوجوتسو کایسن موجورو، بازگشت یوجی ایتادوری همچون یک روزشمار داستانی بر وقایع سریال سایه افکنده بود. در موقعیتهای متعدد، روایت داستان بهشکل گذرا به این جادوگر کات میزد یا تصویری سریع از او را در فلشبکها نشان میداد؛ اما تا پیش از چپتر 19، او عملاً حضوری مستقیم در رخدادهای خط اصلی داستان نداشت. خوشبختانه، چپتر ۱۹ جوجوتسو کایسن موجورو به این انتظار طولانی پایان داده و نخستین حضور ایتادوری در موجورو را رقم زده است.
همانند دفعات پیشین، چهرهی یوجی ایتادوری در لحظهی ورودش در چپتر ۱۹، به لطف کاپشن کلاهداری که بر تن دارد، تا حد زیادی در سایه پنهان مانده است. اگرچه این وضعیت تا پایان سکانس او تغییر نمیکند، اما در این فصل، جنبههای بسیار بیشتری از شخصیت ایتادوری نسبت به هرآنچه پیشتر دیده بودیم آشکار میشود؛ امری که نویدبخش آیندهای روشن برای شخصیت او در موجورو است.
حضورهای کوتاه قبلی ایتادوری، همگی تصویری بسیار جدی و پرتنش از او ساخته بودند؛ ازاینرو، شنیدن صحبتهای او در چپتر ۱۹ موجورو و دیدن اینکه این جادوگر باتجربه همان لحن شوخطبع و بازیگوش گذشته را حفظ کرده، مایهی آرامش خاطر است. او در حالی که میان نبرد سیمورینها و جادوگران جوجوتسو در نزدیکی «ماکیو غیرانسانی» مداخله میکند تا غائله را ختم کند، چندین جملهی طنزآمیز بر زبان میآورد و فضایی را خلق میکند که بسیار بیش از انتظار هواداران، با شخصیتپردازی کلاسیک او همخوانی دارد.
«پسر، بهشون گفتم این اتفاق میافته! نه اینکه واقعاً بلند گفته باشم، ولی خب...»
اگر بخواهیم صادق باشیم، دیدن بازگشت یوجی ایتادوری بدون آنکه شخصیتش دستخوش تغییرات رادیکالیی شده باشد، دلپذیر است. اکثر شخصیتهای بازگشته از جوجوتسو کایسن در موجورو حضورهای بسیار کوتاهی داشتهاند و از آنجا که همه آنها (برخلاف ایتادوری) روند پیری طبیعی را طی کردهاند، هرکدام فاصلهی زیادی با خودِ گذشتهشان دارند. بازگرداندن قهرمان داستان با حضوری آمیخته به طنز، راهکاری هوشمندانه برای تلطیف فضای سنگین و جدی جوجوتسو کایسن موجورو بود؛ اما این اتفاق یک پرسش اساسی را پیش میکشد: چرا ایتادوری اینجاست؟
در نگاه نخست، به نظر میرسد یوجی ایتادوری در منطقهی ماکیو غیرانسانی حضور دارد تا صرفاً بر درگیری میان سیمورینها و هر جادوگری که با آنها درگیر میشود، نظارت کند. با این حال، بسیار بعید است که این تنها دلیل حضور او باشد. این احتمال کاملاً وجود دارد که او قصد مداخله در یکی از دو دوئلی را داشته باشد که خواهر و برادر «اوکوتسو» درگیر آن هستند. چه این مورد صحیح باشد و چه میزبان سابق سوکونا دلیل دیگری (شاید ماهیتو؟) برای حضور داشته باشد، ورود او نقطهعطفی عظیم در روایت جوجوتسو کایسن موجورو محسوب میشود.
یادگیری آنی تکنیک نفرین معکوس توسط دابورا؛ خبری ناگوار برای رقبا

فارغ از بازگشت یوجی ایتادوری، چپتر ۱۹ موجورو نورافکن را روی مبارز قدرتمند دیگری نیز میاندازد: دابورا. محافظ سیمورین در حال استفاده از ماهوراگا برای صیقلدادن مهارتهای خویش است و اگر دابورا آنقدر در نبرد دوام بیاورد که با یوجی ایتادوری روبرو شود، این میتواند خبری ناگوار برای قهرمان اصلی جوجوتسو کایسن باشد.
در حالی که نیمهی دوم چپتر ۱۹ جوجوتسو کایسن موجورو بر بازگشت یوجی ایتادوری متمرکز است، نیمهی اول فصل با ادامهی نبرد تمامعیار میان دابورا و ماهوراگا آغاز میشود. سری جوجوتسو کایسن همواره بهخاطر مبارزات پرهیجانش شهره بوده است؛ با این حال، نبردِ با سرعتِ نور میان این دو هیولا، حتی با استانداردهای این سری نیز یک سکانس خارقالعاده و خیرهکننده است.
از حرکت نزدیک به سرعت نورِ دابورا گرفته تا استفادهی ناگهانی و غریزی او از «تکنیک نفرین معکوس» (RCT)، این سیمورین آشکارا از فرصت پیشآمده برای قدرتمندتر شدن لذت میبرد. اگرچه در این سکانس پیشبرد داستانیِ چندانی رخ نمیدهد، اما فرصتی مغتنم است تا بُعد تازهای از شخصیت دابورا را ببینیم و سطح قدرت او را برای نبردهای اجتنابناپذیرِ پیشرو ارتقا دهیم.
مشاهدهی اینکه دابورا تنها با تمرکز ذهنی موفق به قفلگشایی از «تکنیک نفرین معکوس» میشود، بلافاصله احتمال ترسناکِ دستیابی به «گسترش قلمرو» را به ذهن متبادر میکند؛ آنهم در شرایطی که دابورا هنوز از دومین تکنیک نفرینشدهی خود پرده برنداشته است. فارغ از اینکه پای قلمرو به میان بیاید یا خیر، هر لحظه آشکارتر میشود که حتی ماهوراگا نیز تاب ایستادگی در برابر دابورا را ندارد و این موضوع، او را در موقعیتی مشابه یوجی ایتادوری قرار میدهد.
اگر دابورا بر ماهوراگا چیره شود (یا نبرد آنها برای نجات «یوکا» نیمهکاره بماند)، به نظر میرسد جوجوتسو کایسن موجورو قصد دارد او را در برابر حداقل یک شخصیت دیگر محک بزند. «سوروگی-ریکا»، یوجی ایتادوری و «ماهیتو» همگی حریفانی جذاب برای دابورا هستند؛ هرچند تصور اینکه هر یک از آنها بتوانند در برابر یورش بیامانی که دابورا در فصل ۱۹ به راه انداخت تاب بیاورند، دشوار است. امیدواریم موجورو هنوز چند برگ برندهی دیگر در آستین داشته باشد، چراکه هماکنون در مسیر تبدیلشدن به یکی از برترین مانگاهای شوننِ کوتاه در دوران مدرن قرار دارد.
تداوم درخشش گگه آکوتامی و یوجی ایواساکی

هرچند شاید نگارش یک روایت منسجم برای مجموعهای محدود مانند موجورو سادهتر از یک حماسهی چندساله مانند جوجوتسو کایسن باشد، اما گگه آکوتامی بابت عملکردش در ۱۹ چپتر نخستِ دنبالهی جوجوتسو کایسن، شایستهی تحسین فراوان است. با توجه به اینکه پایانبندی سری اصلی بازخوردهای چندان مثبتی دریافت نکرده بود، توانایی آکوتامی در جلب رضایت هواداران با یک دنبالهی مستقیم، موفقیتی دوچندان محسوب میشود.
بنا بر اظهارات خودِ گگه آکوتامی، او چندین ایدهی دیگر را برای دنبالهی جوجوتسو کایسن رد کرده و پیداست که چیزی در بطن داستان موجورو با او ارتباط عمیقی برقرار کرده است. تقریباً تمام اجزای این دنباله، موجز، کارآمد و مهمتر از همه، دلنشین و مورد پسند هواداران بوده است.
بهعنوان نمونه، ادغام تدریجی یوجی ایتادوری در جوجوتسو کایسن موجورو با ظرافت مدیریت شده است. بازگشت با تأخیر او، برخلاف بسیاری از گرههای داستانی جوجوتسو کایسن که حس تأخیر بیهوده را القا میکردند، کاملاً بهعنوان تصمیمی هدفمند و هوشمندانه از سوی آکوتامی جلوه میکند. به همین ترتیب، جهانسازی موجورو بسیار منسجمتر از سری اصلی بوده و همه چیز، از منطق روایی و ساختار جامعهی جوجوتسو گرفته تا تعامل گروههای متخاصم، گامی رو به جلو محسوب میشود.
هنرمند طراح جوجوتسو کایسن موجورو ، «یوجی ایواساکی»، نیز بابت تکامل هویت بصری اثر شایستهی تقدیر است. تصویرسازیهای او ضمن حفظ زیباییشناسیِ مانگای اصلی گگه آکوتامی، به سمت سبکی ظریفتر و پختهتر سوق پیدا کردهاند که تطابقی عالی با فضای آیندهنگرانهی موجورو دارد.
باید منتظر ماند و دید که آیا گگه آکوتامی میتواند پیش از پایان کار، رشتههای مختلف روایی جوجوتسو کایسن موجورو را به هم گره بزند یا خیر؛ چراکه این مسئله مسلماً بزرگترین پاشنه آشیل او در جوجوتسو کایسن بود. بااینوجود، دلیلی ندارد تصور کنیم که این نویسندهی خوشقریحه از تجربیات پیشین خود درس نگرفته باشد. اگر چنین باشد، حتی فصل ۳ انیمهی جوجوتسو کایسن نیز ممکن است در سال ۲۰۲۶ رقیبی جدی برای عنوان «هیجانانگیزترین داستان شونن سال» داشته باشد.